fbpx
Emocje podczas ciąży. Czy mają wpływ na dziecko? - Shakti Doula
Pregnancy Yoga, Doula, Healthy pregnancy, fit in pregnancy, exercises for pregnant woman, pregnancy yoga in Copenhagen, doula in Copenhagen Joga w ciąży, ćwiczenia dla kobiet w ciąży, przygotowanie do porodu, szkoła rodzenia
2361
post-template-default,single,single-post,postid-2361,single-format-standard,bridge-core-1.0.4,cookies-not-set,qode-quick-links-1.0,ajax_fade,page_not_loaded,,qode_grid_1300,footer_responsive_adv,hide_top_bar_on_mobile_header,qode-child-theme-ver-11.2.1513435585,qode-theme-ver-18.0.7,qode-theme-bridge,disabled_footer_bottom,wpb-js-composer js-comp-ver-5.7,vc_responsive
 

„E” jak emocje do kwadratu

emocje w czasie ciąży

„E” jak emocje do kwadratu

Czy wiesz, że proces zapamiętywania u dziecka zaczyna się w siódmym tygodniu życia… płodowego?

Tak, to nie pomyłka. W tym czasie zaczynają tworzyć się synapsy. A ponieważ w tym samym okresie są już wykształcone zmysły, stąd dziecko potrafi zapamiętać to, co widzi i słyszy. A to nie wszystko! Pomiędzy dzieckiem a mamą trwa już wtedy dialog, choć taki bardziej biologiczny, bo oparty na wymianie neurohormonalnej. A jeśli w grę wchodzą hormony, to stąd prosta droga do emocji, które przecież zmieniają chemię organizmu i gospodarkę hormonalną. Ponieważ dziecko połączone jest z mamą pępowiną, to siłą rzeczy zmiany nastroju mamy, wpływają prostą drogą na dziecko. I to nie tylko pozytywne emocje – negatywne niestety też.

 

Kiedyś myślano, że zmienia jest płaska i słońce kręci się wokół niej. Uważano (niektórzy dalej tak sądzą…), że zwierzęta nie odczuwają bólu. Sądzono, że nasze myśli nie wpływają na to, co nam się przydarza w życiu.

Wierzono, że dzieci w okresie prenatalnym są całkowicie oddzielone od świata zewnętrznego i nie odczuwają bólu.

Z biegiem lat te wszystkie „herezje” zostały potwierdzone. Tak samo jest z tematem odczuwania emocji przez dziecko w brzuchu mamy i dziedziną nauki, która zajmuje się badaniem tego zagadnienia. A mówię o psychologii prenatalnej, która mnie pasjonuje.

 

Czym jest psychologia prenatalna? Instytut Rozwoju Psychologii definiuje ją tak:

„Psychologia prenatalna jest stosunkowo nową dziedziną psychologii. Jej zasadniczym przedmiotem zainteresowania jest rozwój psychiczny dziecka w okresie prenatalnym, wpływ matki a szczególnie jej stan emocjonalny i przeżycia na rozwój dziecka, relacje pomiędzy ojcem a matką i ich oddziaływanie na dziecko w okresie ciąży, psychologiczne aspekty związane z przygotowaniem przyszłych rodziców do porodu, postawy rodziców wobec macierzyństwa i pełnienia ról rodzicielskich w kontekście wpływu na przebieg ciąży podejmowanych wobec niej działań.

Psychologia prenatalna i przedmiot jej zainteresowania wynika z podstawowego założenia, iż okres prenatalny stanowi kluczowy moment w zakresie kształtowania emocjonalności, osobowości, wzorców zachowań i nawyków. Obecność określonych hormonów w okresie prenatalnym warunkuje maskulinizację i feminizację mózgu co oznacza, iż już wtedy powstają podwaliny pod określone predyspozycje dotyczące późniejszych zachowań rodzicielskich, pielęgnacyjnych czy opiekuńczych.

Szacuje się, iż około 85% czynników ryzyka poważnych zaburzeń rozwojowych można przypisać wydarzeniom mającym miejsce właśnie w okresie prenatalnym. Większość z nich wynika głównie z zachowania i stylu życia matki.(..)”

W tytule napisałam „emocje do kwadratu„. Wiesz już dlaczego?

Bo to co Ty – mama – odczuwasz będąc w ciąży, nie kończy się na Tobie czy na Twoim partnerze. To co myślisz o sobie, świecie, swoim ciele, jakie masz przekonania, czy się dużo uśmiechach, czy płaczesz, krzyczysz, złościsz, nie akceptujesz ciała a może i dziecka,  to wszystko oddziałuje na to małe życie. Psychologia prenatalna pokazuje, że stan emocjonalny kobiety jest decydujący dla dziecka w kluczowych sprawach:

  • czy urodzi się człowiek naładowany silną, pozytywną energią,
  • czy urodzi się człowiek akceptujący siebie, umiejący radzić sobie z życiem w sposób mądry i elastyczny,
  • czy urodzi się człowiek lubiący innych, śmiały, kreatywny,
  • czy urodzi się tzw. głęboki pesymista, człowiek bojący się życia i innych ludzi, zamknięty na życie, głęboko wrażliwy, nadmiernie empatyczny, który traumę z okresu prenatalnego będzie nosił całe życie, a nauczyć się z nią żyć będzie mógł dopiero po długotrwałej psychoterapii oraz po pracy z pierwszą czakrą w myśl nauki jogi kundalini.

Dowodem biologicznym na istnienie pamięci prenatalnej jest narząd przylemieszowy – on jest kształtowany w okresie prenatalnym, a po urodzeniu nie funkcjonuje (zanika w 25-tym tygodniu życia płodowego) – tam zapisują się wszelkie emocji towarzyszące mamie i dziecku w jej brzuchu.

W komunikacji z nienarodzonym dzieckiem ważne są też myśli mamy. To trochę jak w wyśmiewanym przez wiele osób prawie przyciągania – to co myślisz, wraca do Ciebie; to co myślisz – materializuje się. Stąd powiedzenie „Uważaj, o czym marzysz, bo jeszcze się ziści”. Kiedy jesteś w ciąży, Twoje myśli oddziałują na Ciebie i dziecko. Twoje myśli pracują na to, czy ciało dziecka, a co więcej – jego dusza, będą mocne, pozytywne, z dobrego budulca, odżywione wartościową energią. Myśl to energia, czy w to wierzysz, czy nie.

Zanim zaplanujesz ciążę (wiem, nie zawsze można) lub na wczesnym jej etapie, poświęć sobie tyle czasu i potrzebujesz i zadaj sobie pytania:

  • jakie są moje relację z mamą,
  • co o sobie myślę,
  • czy jestem ze sobą szczęśliwa,
  • jakie mam przekonania o świecie i życiu,
  • czy dobrze się odżywiam,
  • czy jestem gotowa psychicznie i fizycznie na dziecko.

Praca z pierwszą czakrą przed zajściem w ciążę i porodem jest inwestycją w Ciebie, w Twoje dziecko i jego przyszłość, w przyszłość kolejnych 7-pokoleń. Myślisz, że warto?

Sat Nam

 

 

 

 

No Comments

Post A Comment

For security, use of Google's reCAPTCHA service is required which is subject to the Google Privacy Policy and Terms of Use.

If you agree to these terms, please click here.